En toen was het april!

Alweer een hele tijd verstreken!! Laatste week theatre (operatiekwartier) afgewerkt.. en nu eerste (en tevens laatste) maternity/labour ward.
Je kan me zien in volle theatre-outfit  met bijhorende ‘boots’. (zie foto’s!) Het was nog een leuk werkweekje. Ik heb als omloopverpleegkundige gewerkt (is de VPK die de chirurg niet assisteert maar wel het materiaal steriel moet aanbrengen etc…) én een keizersnede geassisteerd! Dit verliep zeer vlot tot ik me plots niet goed voelde, me neerzette en even later dan domweg flauwviel. Had ik het 3 minuten langer volgehouden, dan was de operatie ten einde… Maar bon; ik heb goede herinneringen aan mijn stage operatiekwartier!
En toen! Hét weekend waar we allemaal naar uit keken: naar het Queen Elisabeth National Park!! We vertrokken zaterdagmorgen en bezochten eerst Lake Katwe. Daar wordt dus zout gewonnen op ‘ambachtelijk’ wijze… Het zijn de vrouwen die elk een stukje meer bezitten; dit wordt dan zo op dochter doorgegeven. Ik zag (en de gids vertelde) de erbarmelijke omstandigheden (snikheet, veel zout,…) waar deze vrouwen en mannen in moeten werken; dit met heel veel lichamelijke klachten tot gevolg. (onvruchtbaarheid bij zowel man als vrouw door een te hoge zoutconcentratie). De mannen trekken houten vlotten voort in het water om zo grote zoutblokken daarop te leggen. De vrouwen werken dan in hun stukje afgedamd meer (in die zoutbekkens).
Daarna reden door naar de Mweya Safari Lodge (Zeker eens op te zoeken op internet! Prachtig!) waar we logeerden in de hostel die er op 200 meter stond. We aten heerlijk in het restaurantje bij de hostel en gingen toen zwemmen in de Lodge. Daarna stond er een boottocht op het programma! Lake Edward (een gigantisch meer dat zowel in Congo als in Uganda ligt) wordt verbonden met een ander meer, namelijk Lake George. Deze verbindingsrivier noemt the Kazinga Channel. Op dit kanaal hebben wij een twee uur durende boottocht gedaan waarbij we prachtige dieren zagen! Nijlpaarden, olifanten, buffels, een krokodil, vele vogels (zoals visarend),… en dit op zeer korte afstand! Prachtig!
Daarna even opfrissen en vlug naar de Safari Lodge voor een heerlijk diner. Voor zo’n 40 000 chilling (±14 euro) at ik eerst een voorgerechtje van advocado op een bedje van groentjes en zeevruchten., gevolgd door een heerlijk Thai noodle soepje. Als hoofdgerecht had ik gekozen voor lamsvlees (én het was veel en mals!) met couscous. Tenslotte volgde een dessert; banana split maar dan met chocoladeijs! (‘een nee heb je, een ja kun je krijgen’ hé :D)
Met een goed gevuld maagje in bed gekropen. (lang geleden dat gevoel) en snel in slaap gevallen. ’s Morgens namelijk om 6u30 al in het busje; op game ride!! Dit is een twee uur durende tocht (safari-achtig) door een stuk van het Queen Elisabeth National Park. Normaal gezien is het de bedoeling dat er veel dieren worden gezien… dit was echter meer dan teleurstellend. We zagen vooral de Ugandan Kob (een soort antiloop). En om dan nog maar te zwijgen van het slechte weer! Haha en toen zaten we vast in de modder! (zie foto op Celia’s blog!)
De terugrit naar de Lodge maakte alles goed; plots zagen we apen, een hele kudde olifanten (die de weg overstaken), nijlpaarden,… Het is en blijft een prachtig groen land!
Dan terug naar huis met onderweg een stop in the Kingfisher Lodge om te lunchen. Ik at fish curry (een soepbord met brokjes vis in een heerlijk curry sausje) met chapatti (niet-zoete pannenkoeken) mmmm!!! Dit voor ongeveer 6 euro; met twee drankjes én fruitsalade inbegrepen! To be continued  Dit was ons decadent weekendtripje.
Back to reality. Maandagmorgen startte ik op materniteit/verloskwartier. Gelukkig was Lien er! (katho studente vroedkunde) Ze gaf me zeeer veel uitleg en vertaalde het vakjargon. Maandag maakte ik een gewone bevalling mee. ’s Middags plaatste ik een paar infusen (het lukte direct!) Dinsdag en woensdag waren echter zeeeer saai. ‘Het leven van een vroedkundige’ zei Lien daarop. ‘Het ene moment bevallen er vier tegelijkertijd en weet je niet waar eerst te zijn en het andere moment is het wachten geblazen’. Vervelend!
En toen was het mijn verjaardag! Celia had voor leuke versiering gezorgd bij het ontbijt én Jeffrey (onze Ugandese chefkok) een zachtgekookt eitje laten maken. Mmmm! Was er toen ook maar een sneetje van het vers gebakken Belgisch brood bij… Toen dus aan het werk (saaie dag zoals ik zei). Dankjewel aan iedereen die mij een smsje zond, een berichtje op facebook zette, een mailtje stuurde of eens belde!!! Zo’n leuk gevoel dat jullie dachten aan mij . Op de foto zie je mij met een Afrikaantje.. we hebben dezelfde verjaardag  ’s avonds was er heerlijke spaghetti met een tomantensausje (zonder gehakt jammergenoeg.. dat bestaat hier niet) EN een CAKE!!! Celia en Jeffrey waren geweldig  ’s Avonds (na het sturen van nog een reflectie) een leuk filmpje gekeken.
Ziezoo nu zijn jullie weer volledig op de hoogte; op naar april! Volgende week start op neonatologie!! Spannend!!
Dikke knuffel! Xx!