dinsdag 25 mei 2010

Oops I did it again :)

Met enige schaamte kondig ik dit 7de blogbericht aan…. waarschijnlijk het voorlaatste blogberichtje dat ik zal posten! Nog kleine twee weekjes werken en ik ben terug in België!

Laat ik even wat vertellen over de gewone dinges des ugandees leven. Elke morgen staan Celia en ik rond 7u35 op. (wanneer alle andere studenten dus al volop aan het ontbijten zijn). Aankleden (altijd dat wit stagepakkie… ben ik beu gezien!) en da ook gaan ontbijten. Ontbijt (voor mij) bestaat uit wit brood, getoast (anders echt niet te eten!) met een goeie laag ‘blueband’ erop (dat is boter).

Daarna is het tanden poetsen en reppen naar de chapel die om 8u begint! Nu we zijn meestal wel ietske te laat… maar dat geeft hier niet! Er komen nog heel veel mensen na ons binnen! Het chapel-moment bestaat eerst uit een vreselijk gezang (echt Afrikaanse (kerk) muziek is allesbehalve!) gevolgd door een donderpreek (meestal geïnspireerd op ‘first corientiers chapter….’). Gedurende dit 30 minuten durend moment heb ik tijd voor vanalles: heb mijn Bijbelkennis wat bijgeschaafd (weet eindelijk weer welke hoofdstukken er zijn… hum hum), tukkie doen behoord ook tot de bezigheden, en –in stilte- lachen met de ugandese voorzanger. Of weer eens vol ongeloof en afkeer naar de preken tegen homoseksuelen etc. luisteren. Maar bon… Daarna is het meestal 8u30 – 9u, hoog tijd om naar de afdeling te trekken!

Deze week is dit dus weer pediatrie. Ik heb mijn stageplanning wat omgegooid. Omdat er vorige week een Engelse plastisch chirurg aanwezig was voor 3 dagen! Zijn komst werd op de radio omgeroepen waardoor er zo’n 40 patiënten toekwamen (vorige week maandag). Vooral kinderen met een hazenlipje of brandwonden en volwassenen met gezwellen (hier ga ik niet op in.. heb foto’s voor de liefhebbers). Dus ik besloot om na 2 dagen pediatrie over te schakelen naar operatiekwartier slash afdeling chirurgie. Ik volgde o.a. een meisje met een tumor op haar arm voor mijn opdracht volgpatiënt.

Daarna vertrokken we vrijdag op verlengd relax weekend naar Lake Bunyonyi. Dit ligt zeer zuidelijk in Uganda, dicht bij de Rwandese grens. (maar geen nood, nog een hele reeks bergen ertussen!) We logeerden op een klein eilandje. We hebben er zelf naar toe moeten roeien, zalig! Het weekend bestond uit heerlijk eten, zwemmen in het meer, beetje zonnen, filmpje kijken,…. Kortom heerlijk niets doen! We keerden zondag terug om terug op stage te beginnen!

Ik deed gisteren nog een dagje chirurgie… heb wondzorg kunnen doen! Om vandaag een dagje OPD te doen (out patient department) is een soort van polykliniek waar de opnames worden gedaan! Daarna vertrokken we deze namiddag op outreach. Dit is met een team dat er naar een health centre wordt gereden. (een dokter, paar verpleegkundigen, Celia en mezelf) Deze outreach stond in teken van HIV/AIDS. Iedereen die dus in de omgeving woont komt dan af om een nieuwe voorraad medicatie te ontvangen.

Ohja even over de foto’s die je hieronder vindt. Dit is vooral van het dagje dat Celia en ik naar Kasese zijn gegaan om mijn internationaal paspoort op te halen. En daarna staan er leuke foto’s van het zalige weekendje dat Celia en ik in Kingfisher Lodge hebben doorgebracht (twee weekends geleden!).

Nu is het deze week volop opdrachten afwerken en project evalueren!

Hihi tot de volgende! Ohja wij zijn op woensdag 9 juni thuis!

Groetjes x!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten