Aftelleeeeeuh geblazzeeeennn

Nog wel geteld 3 keer slapen en we vertrekkennn.... ZOOoootttt!! Wij zijn alvast met z'n 3en heel hard aan het aftellen geslaan... maarrreuuh, ja... er is een tijd van vertrekken en van afscheid nemen... en die tijd is nu aangekomen... Niet zooo gemakkelijk natuurlijk... Maar 3 maand... het zal voorbij vliegen!! :) Voor we het weten staan we terug in zaventem... maar daartussen... daar licht een avontuur te wachten op ons, die we met beide handen gaan aangrijpen!

Eerst en vooral even zeggen hoe we de blogspot gaan aanvullen. De voorbije keren was het telkens 1 iemand die in naam van ons 3 sprak. In Uganda zelf gaan we telkens zelf ons eigen verhaal neerpennen en dat gaan we dan posten. Je hebt dan zelf kiezen wiens verhaal je wil volgen!

Owkee... de voorbije weken waren, om het in 3 woorden uit te drukken, druk druk druk! We hadden eerst en vooral onze examens, waar we toch wel gerust in zijn en dan nog eens 3 weken stage. Dus ons project ging niet echt meer vooruit... We bleven contact houden met elkaar, maar door onze werkuren die niet overeen kwamen zat er niet echt een samenkomen in.
Deze week dan maar een inhaalspurtje gedaan... :) Woensdag hebben we een hele dag samengezeten, een stuk tesamen met onze leerkracht. Alles op een rijtje gezet en actie ondernomen.

Het is allemaal best wel moeilijk, zo een project verwezenlijken in een land waar de cultuur en de mogelijkheden ons onbekend zijn. Maar niet getreurd, we hebben een planning opgemaakt van hoe en wanneer we daar les zouden geven. We hebben een kleine syllabus opgemaakt rond handhygiëne. De posters zijn ook allemaal gemaakt rond dit onderwerp.
Eigenlijk willen we daar de trend starten om handhygiëne frequent en juist te gebruiken. Daarom hebben we een kleine voorraad alcoholgel aangekocht om mee te nemen. We weten zelf dat dit niet efficiënt is als we geen verdere opvolging voorzien. Daarom proberen we nu contact te leggen met een Ugandees bedrijf die ook handontsmetting gebruikt om zo te weten te komen of er in Uganda zo'n gel geproduceerd wordt. Als dit het geval is zullen we in samenwerking met school om de zoveel maand de alcoholgel in het ziekenhuis aan vullen via dit bedrijf. Want wij kunnen geen eeuwige voorraad meenemen hé...

Nu zijn we nog druk in de weer om een syllabus rond de 4 hypo's uit te werken. Met de vele engelstalige bronnen en de hulp van onze leerkracht gaan we dit in elkaar steken.
We zullen voor deze onderwerpen ook posters ontwerpen, maar dit zal gebeuren in Uganda zelf. Als de posters af zijn, gaan we ze doormailen naar school. Die gaan er dan voor zorgen dat ze afgedrukt worden en dan worden die meegegeven met een docente vroedkunde die achterkomt. Het is een heel geregel...

Qua sponsoring wachten we nog af wat het UZ Gent ons misschien zal kunnen bieden. We zouden eventueel wat materiaal krijgen, maar zij wachten nog op het nieuwe materiaal. Deze komen deze maand binnen en we hopen dat we het gekregen materiaal eventueel via de docent vroedkunde kunnen overbrengen naar Uganda.
Voor de rest hebben we een grote financiële sponsoring gekregen van school uit. In overleg met het ziekenhuis in Kagando en onze docente pediatrie zullen we beslissen welk materiaal we eventueel zullen aankopen.

Dit over ons project...

Persoonlijk.... de spanning loopt op! Er moet nog zoveel verwezenlijkt worden, de valiezen moeten gemaakt worden, de laatste aankopen, afscheid nemen, ons project,... Een hele boterham!!! Stressbestendig als we zijn geven we geen kik! (ahum ahum ahum...) :p
We verlangen alle 3 om op die vlieger te zitten.... dat al die drukte achter ons ligt en we in het nieuwe gesmeten worden....

We hebben elk ons stagetraject gekregen. We starten elk op een verschillende dienst. Sari begint met een week materniteit en verloskwartier, Karen gaat van start in het operatiekwartier en Celia begint op pediatrie. We lopen elk 5 verschillende stages. We lossen elkaar wat af en overlappen elkaar een week zodat we gemakkelijk kunnen inwerken op de afdeling.
We gaan ook nog stage lopen op surgery ward, waar de chirurgische patiënten zullen liggen en als we geluk hebben kunnen we een week mee op outreach. Dit houdt in dat we mee gaan met de dokter naar dorpjes om vaccinaties toe te dienen en op controle te gaan. We zijn voorbereidt dat dit best wel intensief kan zijn, want het zijn dorpjes in de bergen en die zijn heel vaak niet te bereiken met de auto, dus dat worden wandelingen van 3- 4 uur... jah... we gaan afzienn! Dit traject kan nog een andere wending nemen, maar we zijn toch al blij dat we enig idee hebben wat ons te wachten staat...

We zijn echt benieuwd waar we terecht zullen komen.... we houden jullie zoveel mogelijk op de hoogte met onze ervaringen en wilde verhalen....

Een lieve groet van ons allen!