Eerste blogberichtje... eindelijk..

Joehoee!
Ja ja nu is het mijn beurt om iets te posten! Het internetbakkie wordt hier over 12 studenten verdeeld, dus dat is even wachten geblazen.. (en zeker als er dan zo’n woempie dokterstudent het bakje op zijn afgesloten kamer laat liggen terwijl hij is gaan werken.. tsss :p) Maar dat zijn we ondertussen al gewoon hoor, het wachten . Hier alles op z’n Afrikaans.. heerlijk ‘chill’. Alleen wachten op eten vind ik verschrikkelijk, haha! (Dat zal je wel niet ongewoon vinden zeker?!)
Ok kort over de voorbije dagen… Nu al dag 5 erop zitten, het is alsof we al voor 2 weken hebben meegemaakt. Zondag afscheid genomen van een heleboel mensen. Het was echt leuk! Dankjewel iedereen!
Dinsdag dan vertrokken voor de 8u durende vlucht, eerste stop Kigali (Rwanda) en dan verder vliegen naar Entebbe (Uganda). Het ging echt snel.. we konden van plaats verwisselen op het vliegtuig zodat we allemaal ongeveer bij elkaar zaten. We hebben zo’n 6367 km gevlogen!
Aangekomen rond middernacht plaatselijke tijd (2 uur tijdsverschil met België!) en direct kennisgemaakt met het Afrikaanse wegen. In banana village hebben we dan overnacht, een zeer sobere maar prima verzorgde kamer. ’s Morgens ons eerste ontbijt; ja ja je raadt het al.. wachten op ons eten 
Daarna vertrek richting Fort Portal met eerste stop in Kampala. Daar de nodige inkopen gedaan; o.a. peacefull sleep (tegen malaria muggen), sim-kaart en water. Kampala gaf een zeer drukke indruk. Enorm veel auto’s (zelfs een baan met twee rijvakken in elke richting!) Wat ook opvalt is de reclame!! Bijna geen reclameborden maar alle gevels zijn beschilderd! Heel grappig! Ook enorm veel blije gezichten, vooral de kinderen die heel hard zwaaien als we voorbij komen.
De tocht was lang en tussen het genieten van de prachtige, enorm groene natuur door, ben ik ook in slaap gevallen… De nacht viel (19u30) en we kwamen aan in Yes hostel in Fort Portal. Wij aan het omvallen van de honger, gingen met de hele groep (5 vroedkundigen, 3 pediatrische VPK en 1 ziekenhuis VPK + onze leerkracht en chauffeur) pizza gaan eten!! Jaja er heeft zich een blanke Italiaan zich gevestigd en maakt nu pizza’s! Heerlijk! We hebben ook Emma ontmoet; een studente postgraduaat noord-zuid die voor 5 maand stage loopt in het Botanical Garden.
’s Morgens (donderdag 11/02) vertrek richting Kagando met tussenstop in Kasese. Eerst en vooral naar Virika gereden om daar de eerste twee vroedkundigen te droppen! Een zeer nette accommodatie alvast. (de link naar hun blog vind je ook op deze blog)
Dan op weg naar Kasese. Onderweg (al stuk na de middag) als middagmaal een decadent fruitsalade gegeten in een hotel (koloniale stijl, sjiek dus). Dan naar het Kilembe Mines Hospital om de volgende twee vroedkundigen af te zetten (i.v.m. hun blog, idem). Dit ziekenhuis had ook een zeer mooie guesthouse waar ze in gingen verblijven; maar nu hoorden we net dat het ziekenhuis nog veel minder middelen heeft dan wij hier… Effe slikken voor hen. Nu, onze leerkracht bleef ook in Kasese (ofja Kilembe) en wij reden door naar Kagando.
In de late namiddag kwamen we daar aan. Direct enorm overweldigend. We hebben 7 studenten ontmoet die daar ook logeren in ‘the Clay House’. Vooral Duitse en Engelse geneeskunde studenten en onze twee Belgische leerkrachten (student). We hoorden onmiddellijk heel veel verhalen. We installeerden ons in de kamers (Celia en ik samen; Lien en Sari samen). Dit was even moeilijk; ik had echt een ‘this is it’ gevoel. Hier zal ik dus drie maandjes logeren.
Dan kwam het avondmaal; lekker Afrikaans eten! Gebakken bananen met chapatti (niet-zoete pannenkoeken) En voor alle duidelijkheid; hier nog geen MANIOK gegeten!!!! 
Vrijdagmorgen om 8u naar de chapel voor een halfuurtje… op het einde werden er ‘announcments’ gedaan.. wij moesten dus naar voor komen en vertellen wie we zijn.
Daarna ontvangen door de Reverend en wat uitleg gekregen. Daarna een toer door heel het ziekenhuis door het hoofd van het verpleegkundig departement. Het was in één woord; overweldigend! We liepen door alle wards (= afdelingen); elke afdeling is een apart gebouw. Pff het was moeilijk vond ik; zien welke middelen ze hebben.. met hoeveel ze daar liggen… Brr.. het was serieus bekomen daarna. We moesten van die hoofdverpleegkundige ook ons wit VPK kostuumpje aantrekken.. dus snel kwam ik al niet goed van de warmte… Na serieus bekomen achteraf, ging het ’s avonds al wat beter. We stelden een nieuwe stageplanning op; de neonatologie is blijkbaar al meer dan een maand in gebruik!!!!
Nu vandaag hebben we samen met Dhr. Monbaliu nogmaals met Reverend Benson gesproken; dit keer concreter onze planning uitgewerkt. Hij gaf ook enkele veranderingen door; zoals het bestaan van een ‘psychosocial program’ voor HIV-AIDS kinderen. Of het palliatieve programma… Erg interessant allemaal. Daarna zijn mijn clayhouse-genootjes de koning van dit koninkrijk gaan bekijken (een enorm spektakel…) terwijl ik in het Clayhouse (onze logeerplaats dus) bleef. Ik deed wat werk voor de stage en ons project.
Nu ben ik net terug van ‘shopping’; we kochten zeer mooie stofjes om er binnenkort rokjes en kleedjes van te laten maken. Even voor de vergelijking.. 1 stuk stof (=voor 1 rok) kost hier 6000 chilling; dat is iets meer dan 2 euro!!
Ziezoo straks heerlijk Afrikaans eten binnenspelen!!! Vele groetjes vanuit Kagando!

Ps: ik zet er momenteel geen foto’s bij.. ik heb eindelijk het internetbakkie gekregen dus foto’s volgen later.