Ugandan news

Wat een werkweek! Druk druk druk want het was stageweek numero 1 op de neonatologie. Of zoals ze het hier zeggen NICU: neonatal intensive care unit :D. daarnaast was het ook dé handhygiëne lesweek. Elke dag (buiten paasmaandag) gingen we naar 2 verschillende afdelingen om daar ons project voor te stellen. Wat plaatsten onze een zelfgemaakte poster (door Sari’s papa!) aan de muur en 1 pompje handontsmettingsgel. Na een korte, bondige maar noodzakelijke uitleg over handhygiëne, sloten we telkens af met de vraag of ze een evaluatieformulierken konden invullen.

Daarnaast gaven we op donderdag ook een eenmalige workshop voor de Afrikaanse studenten verpleegkunde/vroedkunde. Dit om 8u30 na het chapel moment. De dienst was gedaan en twee minuten later was er geen kat meer in de chapel! Wij ‘ohnee, wat is dat nu?!’ en we gingen op weg naar de bureau van de principal tutor (hoofd van de school); uiteraard was ze er nog niet. Maar, gelukkige had Celia haar telefoonnummer, dus ik belde haar op! Ze klonk heel erg verbaasd maar zei ‘go to the chapel’. Wij dus braaf terugkeren. Na enig overleg besloten we toch om al ons gerief te installeren (er was nog steeds geen levende ziel in de chapel te bespeuren). We legden de laptop aan en projecteerden de PowerPoint via de beamer (zelfs in Uganda beschikbaar!). Onze handhygiëne pullekes én de poster lagen klaar… We namen de foto van onze opstelling met de lege zaal, en lachten met de hele situatie… Maar toen! In de verte zag ik wat blauwe stipjes aankomen en zo’n 5 minuten later zaten er pakweg 100 studenten in de zaal!! De workshop die onmiddellijk volgde, liep fantastisch! De studenten waren enorm enthousiast en werkten zeer goed mee. Ze waren verzot op onze gesponsorde balpennen (iets te verzot naar mijn mening…) en stelden hilarisch vragen achteraf. Zoals; “wat gebeurt er als je eet nadat je de handen hebt ontsmet?” en toen ik daar antwoord op had gegeven vroeg er een andere student; “maar nee, echt wat gebeurt er als je die ontsmettingsgel in je mond krijgt?”. Ik heb hun dan toch op een paar manieren duidelijk gemaakt dat dus ontsmettingsgel niet te eten is! Misschien hebben die grappige vragen te maken met wat ik kort daarvoor had gezegd, namelijk dat ontsmettingsgel alcohol bevat… hum… wie weet.

Maar deze week was ook de eerste op neonatologie! Een kleine situatieschets; er werkt per shift slechts 1 verpleegkundige. Er staan ongeveer 15 (volwassen) bedden waarop de moeders liggen met hun ingebundelde baby. (Het is soms echt zoeken trouwens!) Er zijn 2 (houten) couveuses beschikbaar, die prima werken! Daarnaast kan er zuurstof gegeven worden aan zo’n 4 kindjes. Nu mijn werkdag op neonatologie begint zoals altijd na het chapel-moment; dus om 8u30. Dan komt de dokter ongeveer toe en begint aan ‘the ward round’. Die volg ik mee; zo krijg ik een goed zicht op wat de kinderen hebben, hoe het gaat, wat ze mogen krijgen van vocht etc… Dit schrijf ik dan op in mijn eigen notities; want het dossier is enorm onoverzichtelijk en is het zeer moeilijk om evolutie op te zien. (ik lees ook ‘the report book’ met de reports van de nightshift – am shift – pm shift; want ik ben er nooit bij als er shiftwissel is… erg vervelend)

Daarna is het kijken wat de arts allemaal heeft aangevraagd om dit dan uit te voeren. Zoals bijvoorbeeld de glycemie meten (kijken hoeveel suiker er in het bloed zit: ze hebben een moderne meter!) of een ander soort bloedafname. (met niet-steriele opvangrecipiënten trouwens) Daarna is het tijd om bij alle neonaten (te vroeg geboren kinderen) de temperatuur te nemen (wordt slechts 3x per dag genomen); dit is trouwens haast de enige vorm van monitoring! Er is een hartslag/zuurstofsaturatie meter maar die werkt zelden (tjah als de batterijen op zijn hé…) en kan enkel bij 1 neonaat worden gebruikt. Daarna is het medicatieronde om 12 uur. Er is trouwens mogelijkheid tot intraveneuze medicatie! (nen baxter gelijk ze zeggen)

Ik denk dat de helft van de kinderen a term zijn (dus 40 weken zwangerschap) en de andere helft te vroeg geboren. (er liggen gemiddeld 10 kinderen) Volgens hen zijn ze allemaal ‘7 maanders’. (dus slechts 7 maand zwangerschap) maar dit klopt niet volgens mij. De kleinste die er momenteel ligt is zo’n 1.2 kg zwaar. Erg klein dus! Wat ik heel moeilijk vind aan werken op deze afdeling is het onmogelijk weten hoe het gaat met alle kinderen. Dit omdat er zo veel liggen en er nauwelijks gemonitord kan worden. Als de dokter dus de ronde doet, wordt er vooral (eigenlijk alleen) aan de moeder gevraagd hoe het met haar zoon/dochter gaat. Ongelofelijk toch?! Het zijn ook de ouders die hun kind wassen, eten geven (soms via maagsonde! Zonder controle...), verversen (pampers bestaat hier niet trouwens… of ja is te duur) en soms zelfs ook de temperatuur nemen. Als het minder goed gaat met het kind, zijn het ook de ouders die aan de mouw van de verpleegkundige komen trekken ‘kom eens kijken, er is iets mis denk ik’.

Nu… ik heb al iets kunnen introduceren :) Namelijk; het berekenen van de druppelsnelheid! Er wordt langs intraveneuze weg vocht toegediend (een zelfgemaakte mengeling om zo een oplossing van 10% glucose te bekomen) maar er is geen enkele mogelijkheid om de snelheid te bepalen. (Dus voor de kenners; geen infuuspompen, geen spuitpompen, geen dial-o-flow,… enkel een rolklem op de leiding) Druppelsnelheid berekenen is eigenlijk echt niet moeilijk als je weet dat 1 ml gelijk is aan 20 druppels… Maar dat wisten ze blijkbaar nog niet. Nu wel! :)

Tjah dit was zo ongeveer mijn eerste weekje neonatologie. Ik zag al hele leuke aangeboren afwijkingen trouwens! Er was een kindje met een malformatie van het rechter knietje. Dus het kon het beentje strekken, maar de knie plooide niet zoals het hoorde te plooien. (naar het zitvlak toe) Nee; het bewoog zo dat het voetje richting hoofd kwam.. Iedereen mee? :)

Vrijdagavond hebben we nog zeer goed kunnen werken voor ons project (= bachelorproef) omtrent dus die handhygiëne en lessen i.v.m. neonatale topics. En vandaag was een beetje rustdag. Ik heb ‘eclips’ uitgelezen (hmmmh en het is nog maar april! Tip van de dag; komt het vierde boek niet bijna uit? Hihi!) en mijn mede-ugandeesjes zijn een filmpje aan het kijken.

Morgen gaan we er op uit! We huurden met een aantal een auto + chauffeur voor de hele dag en zo gaan we leuke dingen bezoeken! (en ook eens lekker gaan eten!!) Foto’s volgen :).

Vele groetjes vanuit Kagando! Xx